การเก็บความรู้สึกของคนอื่นที่มีต่อเรามาใส่ใจ
บางครั้ง...เก็บสะสมมามากๆจากรอบตัว
จนเหมือนเราต้องแบกเอาไว้
เหล่าความรู้สึก เหล่าความเห็นเหมือนมีดที่มาปัก
ที่ตัวเราแต่ละเล่มๆๆ เราอดทนและไม่สนใจ
ก็จะแคร์อะไร ในเมื่อเราเป็นเรา
และเราคงทำให้ถูกใจทุกคนเป็นไปไม่ได้
แต่มีดเล่มที่ปักใจเราอยู่
มีดเล่มนั้นออกจากใจเราได้อย่างไร
แล้วถ้ามีดเล่มนี้ถูกดึงออกจากใจเราแล้ว
รอยแผลที่มีจะเอาอะไรมาลบเลือน
การที่เราแบกความรู้สึกเหล่านี้
เราเริ่มรู้สึกว่า เราบั่นทอนตัวเอง
จนอยากหนีไปอยู่ในโลกที่ไม่มีความเจ็บปวด
โลกที่ไม่มีเวลา
และมีแค่ตัวเราเองคนเดียวที่รู้ว่า
"ความจริงตัวเราเป็นยังไง?"
"หัวใจเราเป็นยังไง?"
